Herdenken in stilte en licht
Op 1 november, wanneer de herfst zijn diepste kleuren toont en de dagen korter worden,
staan we stil bij hen die ons zijn voorgegaan.
Allerzielen is een dag van herinnering,
van verbondenheid met het verleden 
en van het koesteren van wat blijft,
zelfs als iemand er niet meer is.
In veel katholieke tradities is Allerzielen een moment waarop families samenkomen om overleden dierbaren te herdenken.
Kaarsen worden aangestoken,
graven bezocht,
namen uitgesproken.
Maar ook buiten religieuze kaders leeft deze dag als een ritueel van reflectie.
Het is een uitnodiging om stil te staan,
om te voelen,
om te herinneren.
Verlies is nooit eenvoudig.
Het komt in golven,
soms onverwacht,
soms zacht.
Allerzielen biedt ruimte om die golven te erkennen.
Niet als iets dat overwonnen moet worden, maar als iets dat mag bestaan.
Want in het herdenken ontstaat ook iets nieuws:
een vorm van verdergaan,
met zachtheid
en betekenis.
Herinneringen zijn als lichtjes in het donker.
Ze flikkeren,
soms helder,
soms vaag,
maar ze wijzen ons de weg.
Een geur, een lied,
een blik.
Ze brengen iemand even terug.
Allerzielen nodigt uit om die momenten te omarmen,
om ze te delen
of juist in stilte te bewaren.
Voor sommigen is het een dag van rituelen:
een kaars bij een foto,
een wandeling langs het kerkhof,
een brief aan iemand die er niet meer is.
Voor anderen is het een innerlijk moment,
een gedachte,
een gevoel.
Er is geen juiste manier om te herdenken.
Alleen een oprechte.
Allerzielen is geen dag van afscheid, maar van aanwezigheid.
Van het besef dat liefde niet stopt bij de dood.
Dat wat iemand betekende, blijft doorwerken in wie wij zijn.
In onze keuzes, onze woorden, onze stiltes.
Laat deze dag een zachte herinnering zijn.
Een moment van licht in de herfst.
Een fluistering van verbondenheid.
📖 Nieuwsgierig naar meer?
De nieuwsbrief brengt het Digimari-universum tot leven,
mét bonusboek én inspraak als testlid. → Schrijf je in
