Ζούμε σε μια εποχή όπου ο λόγος —ειδικά ο δημόσιος— έχει γίνει πιο σκληρός, πιο απότομος, πιο βιαστικός. Συχνά οι άνθρωποι εκφράζονται με θυμό, ειρωνεία ή επιθετικότητα, χωρίς να υπάρχει ουσιαστικός λόγος. Όμως η αλήθεια είναι πως η λεκτική επίθεση δεν μας προσφέρει τίποτα· αντίθετα, μας απομακρύνει από αυτό που όλοι βαθιά μέσα μας επιθυμούμε: τη σύνδεση, την κατανόηση, τον σεβασμό.
Η ευγένεια δεν είναι αδυναμία — είναι δύναμη. Είναι η συνειδητή επιλογή να σταθούμε απέναντι στον άλλον με καλοσύνη, ακόμα κι όταν διαφωνούμε. Είναι η ικανότητα να ακούμε πριν μιλήσουμε, να κατανοούμε πριν κρίνουμε, να απαντάμε χωρίς να πληγώνουμε.
Κάθε φορά που επιλέγουμε να είμαστε ευγενικοί, σπάμε έναν κύκλο αρνητικότητας. Η ευγένεια γεννά εμπιστοσύνη, ασφάλεια και θετική ενέργεια. Και αυτό δεν αφορά μόνο εμάς τους ενήλικες.
Το παράδειγμα προς τους μαθητές μας
Οι μαθητές μας παρατηρούν — πάντα. Δεν μαθαίνουν μόνο από αυτά που τους λέμε, αλλά κυρίως από αυτά που βλέπουν. Αν μας δουν να μιλάμε με σεβασμό, να διαχειριζόμαστε τις διαφωνίες με ψυχραιμία και ευγένεια, τότε θα μάθουν κι εκείνοι να το κάνουν.
Όταν μέσα στην τάξη (ή στο σχολείο, ή στην κοινότητά μας) κυριαρχεί λόγος ευγενικός και καθαρός, τότε οι σχέσεις ανθίζουν. Οι μαθητές νιώθουν ασφαλείς να εκφραστούν, να ρισκάρουν, να μοιραστούν τις ιδέες τους χωρίς φόβο. Η ευγένεια γίνεται το έδαφος πάνω στο οποίο μπορεί να ανθίσει η μάθηση, η συνεργασία και η ανθρωπιά.
Κλείνοντας
Δεν έχουμε τίποτα να κερδίσουμε από την αγένεια — μόνο να χάσουμε.
Δεν χρειάζεται πάντα να έχουμε δίκιο· χρειάζεται να έχουμε ευγένεια.
Δεν χρειάζεται να επιβληθούμε· χρειάζεται να εμπνεύσουμε.
Η ευγένεια δεν κοστίζει τίποτα, αλλά αξίζει όσο ένα μάθημα ζωής.
Comments ()