Pradawni Bogowie Słowian — Tom II: Obrzęd, miejsce, śmierć

Tom I opowiadał, w kogo wierzyli. Ten mówi, jak z tą wiarą żyli.

Bogowie to dopiero połowa historii. Prawdziwa wiara Słowian mieszkała w obrzędzie: w ogniu nad wodą w najkrótszą noc, w talerzu zostawionym dla zmarłego, w sierpie kładzionym na szyi pochowanego.

W środku 12 rozdziałów:

I. Kupała — ogień, woda i kwiat paprociII. Dziady — uczta dla zmarłychIII. Szczodre Gody — przesilenie, z którego zostało siano pod obrusemIV. Jare Święto — jak topi się boginięV. Święte gaje — Ślęża, Łysa Góra, ArkonaVI. Żercy i wołchwowie — kapłani bez jednego zapisanego słowaVII. Wróżby i znaki — jak pytano bogów o przyszłośćVIII. Nawia i Wyraj — dokąd szła duszaIX. Pogrzeb i kurhan — ostatnia podróż w ogniuX. Strzygi i upiory — umarli, którzy nie chcieli odejśćXI. Chrzest 966 — jak umierała stara wiaraXII. Co przetrwało — nosisz to w sobie, nie wiedząc o tym

Opieram się na tym, co poświadczone: Thietmar, Helmold, Nestor, Ibn Fadlan, archeologia. Tam, gdzie źródła milczą albo są sporne, mówię o tym wprost — bo połowa tego, co krąży o Słowianach, to XIX-wieczne wymysły.

43 strony. PDF do pobrania od razu po zakupie.