Stabat Mater

Stabat Mater

Stabat mater dolorósa 

juxta Crucem lacrimósa, 

dum pendébat Fílius. 

Cuius ánimam geméntem, 

contristátam et doléntem 

pertransívit gládius. 

[...]

Quae mœrébat et dolébat, 

pia Mater, dum vidébat 

nati pœnas ínclyti. 

Quis est homo qui non fleret, 

matrem Christi si vidéret 

in tanto supplício? 

Quis non posset contristári 

Christi Matrem contemplári 

doléntem cum Fílio? 

Pro peccátis suæ gentis 

vidit Jésum in torméntis, 

et flagéllis súbditum. 

Vidit suum dulcem Natum 

moriéndo desolátum, 

dum emísit spíritum. 

Eja, Mater, fons amóris 

me sentíre vim dolóris fac, 

ut tecum lúgeam. 

Fac, ut árdeat cor meum in amándo 

Christum Deum ut sibi compláceam. 

Sancta Mater, istud agas, 

crucifíxi fige plagas 

cordi meo válide. 

Tui Nati vulneráti, 

tam dignáti pro me pati, 

pœnas mecum dívide. 

Fac me tecum pie flere, 

crucifíxo condolére, 

donec ego víxero. 

Juxta Crucem tecum stare, 

et me tibi sociáre 

in planctu desídero. 

Virgo vírginum præclára, 

mihi iam non sis amára, 

fac me tecum plángere. 

Fac ut portem Christi mortem, 

passiónis fac consórtem, 

et plagas recólere. 

Fac me plagis vulnerári, 

fac me Cruce inebriári, 

et cruóre Fílii. 

Flammis ne urar succénsus, 

per te, Virgo, sim defénsus 

in die iudícii. 

Christe, cum sit hinc exire, 

da per Matrem me veníre 

ad palmam victóriæ. 

Quando corpus moriétur, 

fac, ut ánimæ donétur paradísi glória.

© Copyright 2026 A.C. Ionescu. All rights Reserved.