ΟΙ ΘΕΟΙ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΟΥ … ΟΙ ΘΕΟΙ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ

Στην αρχή ήταν το Χάος. Ύστερα ήρθαν οι θεοί του Σύμπαντος. Και ύστερα οι Ολύμπιοι: οι «θεοί των ανθρώπων», εκείνοι που έπαψαν να είναι προσωποποιήσεις φαινομένων και έγιναν ιδέες.

Δεύτερο βιβλίο της σειράς «Μυθολογία — Οδύσσεια στον Ωκεανό των Αλληγοριών». Ο Ταξιδιώτης των Μύθων, ένας θνητός με σακίδιο γεμάτο αρχαία κείμενα και ένα τετράδιο γραμμένο με μολύβι, εγκαθίσταται λαθραία στα δώματα του Ολύμπου, φιλοξενούμενος ενός κουτσού, και ζει από κοντά την εποχή των θεών που έπλασαν οι άνθρωποι κατ᾽ εικόνα τους.

Παρακολουθεί τη γέννηση της Αθηνάς και τη διπλή πτώση του Ηφαίστου. Φτάνει ως τη Θήβα, για τους γάμους του Κάδμου και της Αρμονίας και για την αλληγορική απερισκεψία της Σεμέλης. Κρύβεται από τα βέλη της Αρτέμιδας, βλέπει τον θυμό της Δήμητρας που ψάχνει την κόρη της, κατεβαίνει στο χθόνιο βασίλειο, επιζεί από τη Γιγαντομαχία και από τον κατακλυσμό. Και προς το τέλος κλαίει για την τιμωρία του ευεργέτη του, του Προμηθέα.

Δεν είναι παράφραση των μύθων· είναι ανάγνωσή τους ως αλληγοριών. Η ανταρσία του Προμηθέα ως ανθρώπινη τόλμη. Η σοφία της Αθηνάς ως ισορροπία λογικής και δύναμης. Η ύβρις ως παράβαση ενός φυσικού νόμου που δεν εκδικείται — απλώς αντιδρά. Οι τρεις στήλες του βιβλίου είναι η Θεογονία, η Ιλιάδα και η Οδύσσεια· η τέταρτη, οι τραγικοί και ο Αριστοφάνης. Τα αρχαία χωρία παρατίθενται στο πρωτότυπο, με παραπομπή, και αποδίδονται ελεύθερα από τον ταξιδιώτη.

Γραμμένο με ιλαρότητα, που είναι, λέει ο ίδιος, η ασπίδα απέναντι στον κίνδυνο να καταντήσει κανείς σοβαρός ακαδημαϊκός που τα ξέρει όλα. Κανέναν μύθο δεν θέλησε να βεβηλώσει: η καταγραφή του κανέναν δεν πείθει και ποίμνιο δεν σκοπεύει να αποκτήσει.

521 σελίδες, 35 εικόνες.