Mistrz ciosła

Zbudował machinę, dzięki której zdobyto święte miasto. Historia zapamiętała zwycięstwo, a wymazała z pamięci jego budowniczego.

Genua, 1092. Pietro da Cogorno przybywa ze wzgórz jako ubogi chłopak, syn złodzieja, który okrył hańbą rodzinne nazwisko. Trafia na naukę do szkutnika, z którym nikt w stoczni nie chce rozmawiać. Soldanino, małomówny mężczyzna pokryty bliznami, wrócił złamany z zamorskiej wyprawy łupieżczej. Przekazuje chłopcu jedną niezłomną zasadę: W drewnie nie ma kłamstwa. Źle spasowane złącze jest kłamstwem, za które ludzie płacą życiem.

Pod okiem wymagającego mistrza niezwykły dar Pietra przeradza się w prawdziwy kunszt. Chłopak odczytuje przebieg włókien w dębowym pniu tak, jak inni czytają Pismo Święte, i wycina własny znak na wykonanych przez siebie dziełach. W 1096 roku w Genui rozbrzmiewają kazania wzywające do krucjaty. Otwiera się droga, która obiecuje zmyć winy nawet z ludzi niskiego stanu i okrytych hańbą. Pietro przyjmuje krzyż i, wiedziony bezgraniczną gorliwością, wyrusza na Wschód, na świętą wojnę, pod wodzą kapitana, którego ludzie czczą niczym świętego.

Pod murami Jerozolimy armia staje bezradna: brakuje machin oblężniczych. Ratunek przynosi kunszt Pietra. Z drewna genueńskich okrętów, przeciągniętych w głąb lądu za straszliwą cenę, powstaje pod ostrzałem wroga potężna wieża. Pietro wznosi machinę, dzięki której uda się przełamać obronę miasta. Chwała przypadnie frankijskiemu możnowładcy. Lecz to, co jego solidnie wykonane dzieło wpuści do świętego miasta, wystawi na najcięższą próbę wszystkie nauki mistrza o różnicy między trwałym złączem a kłamstwem.

«Mistrz ciosła» to literacka powieść historyczna o pierwszej krucjacie. Jej opowieść, początkowo podniosła niczym średniowieczna kronika, z czasem nabiera chłodnej, przejmującej jasności. To historia rzemiosła i wiary, uwodzicielskiej siły świętej sprawy oraz budowniczych, których imiona historia wymazuje z pamięci, choć ich dzieła pozostają.