Banarakhum ni William Ubagan l Dark Fantasy l Mystical Epic
Sa isang liblib na baryo sa gilid ng sinaunang gubat ng Amaring, may lihim na matagal nang inilibing ng mga ninuno—isang pintuang hindi dapat buksan, at isang bantay na hindi dapat magising.
Lumaki si Lira na naniniwalang ang mga kuwento tungkol sa babaylan, espiritu ng kalikasan, at mga nilalang sa ilalim ng lupa ay mga alamat lamang ng matatanda. Ngunit nang isang gabi ay marinig niya ang misteryosong tawag ng gubat, nagsimula siyang makita ang mundong matagal nang nakatago sa paningin ng mga ordinaryong tao.
Sa ilalim ng matandang punò sa gitna ng kagubatan ay may isang sinaunang selyo—isang hanggahan na naghihiwalay sa mundo ng tao at sa mundo ng mga nilalang na hindi dapat gumising. Nang mabasag ang selyong iyon, nagising ang isang matandang bantay na tinatawag na Banarakhum, ang tagapag-ingat ng nakalimutang pintuan.
Ngunit ang bantay ay hindi nagising nang mag-isa.
Kasabay nito ay unti-unting bumabalik ang isang mas matandang nilalang—ang Gutom, isang sinaunang puwersa na matagal nang nakakulong sa kailaliman ng lupa. Kapag tuluyang nabuksan ang lagusan, hindi lamang ang baryo ang mawawala—kundi ang buong hanggahan sa pagitan ng dalawang mundo.
Habang lumalalim ang gabi, matutuklasan ni Lira na ang kanyang dugo ay hindi karaniwan. Siya ang huling tagapagmana ng isang angkan ng babaylan na may kakayahang marinig ang hininga ng lupa at ang bulong ng mga espiritu ng gubat. Ang kanyang pangalan, ang kanyang dugo, at ang kanyang alaala ay bahagi ng isang panata na matagal nang nakalimutan.
Upang mailigtas ang kanyang baryo at maisara ang lagusan, kailangang harapin ni Lira ang katotohanan ng kanyang pamana—at gawin ang isang panatang maaaring magbago sa kanyang kapalaran habang buhay.
Sa gitna ng nagising na gubat, sa harap ng mga sinaunang espiritu, at sa anino ng nilalang na gustong lamunin ang hanggahan ng mundo, isang tanong ang kailangang sagutin:
Handa bang maging bantay ang isang taong ipinanganak lamang upang makinig?
Banarakhum: Ang Bantay ng Nakalimutang Pintuan ay isang madilim at mistikong nobela na hinango sa sinaunang mitolohiya ng Pilipinas—isang kuwento ng babaylan, espiritu ng kalikasan, at mga lihim na nakabaon sa ilalim ng lupa na naghihintay lamang ng isang pangalan upang magising.