Pradawni Bogowie Słowian — Tom IV: Krew wojowników

Drużyna, wilki i ostatni poganie, którzy nie oddali swoich bogów bez walki.

„Stu z nich znaczy tyle, co tysiąc innych” — napisał o drużynie Mieszka arabski kupiec. Ta księga jest o tych ludziach. Cedynia 972 opisana przez stronę, która przegrała. Głogów 1109 i dzieci na machinach oblężniczych. Powstanie 983, które zatrzymało cesarstwo na sto pięćdziesiąt lat. Koń w Radogoszczy, który przepowiadał bitwy. Wojownicy zmieniający skórę — od Neurów Herodota po księcia, który „nocą wilkiem biegał”. Groby z mieczami w Bodzi i złocone hełmy z Wielkopolski. Arkona 1168: dzień, w którym padł ostatni posąg. Niklot, poganin, którego potomkowie rządzili do 1918 roku. I Wolin — miasto, do którego wikingowie przyjeżdżali umierać.

Wszystko z kronik wrogów, którzy opisywali zwycięstwa Słowian z pozycji przegranych, i z ziemi, którą archeolodzy otwierają co roku.

✦ 39 stron A5 · 10 rozdziałów · legenda odróżniona od źródła · PDF od ręki.