De Dagboek-Detox

Je hebt het gelezen. En nu weet je niet meer wat je met die woorden aan moet.

Iemand die er niet meer is (of misschien nog wel) heeft geschreven over wie jij bent. Over wat jij deed of niet deed. Over hoe zij het zagen, een versie van jou die jij nauwelijks herkent, maar die nu zwart op wit bestaat. Permanent en onbeantwoord.

Want de schrijver is er niet meer om op te reageren, en jij staat er alleen mee tegenover.

Dat is het venijn. Niet de woorden zelf, maar het feit dat je er geen kant mee op kunt. Je kunt niet bellen. Je kunt het niet uitleggen. Je kunt geen gesprek voeren dat dit rechttrekt. Hun versie staat er, midden in een rouwproces waar dit helemaal niet in had gemoeten en jij blijft achter met de vraag of het misschien toch waar is.

De Dagboek-Detox leidt je in drie stappen door dit proces. Je brengt hun versie onder woorden, zo direct als het pijn doet. Je stelt daar jouw versie tegenover, zo eerlijk als je die kent. En dan schrijf je de brief die zij nooit hebben geschreven maar die al die tijd op jou had moeten wachten.Je schrijft vanuit jouw kracht, die zij ook hadden kunnen krijgen.

Geen therapie, geen grote gesprekken en geen jarenlang traject. Alleen jij, dit werkboek en de ruimte om de waarheid terug te schrijven naar jezelf.

Want hun woorden zijn niet jouw identiteit. De laatste zin is van jou.