MAGIA ARABSKA

Przedmowa

Magia arabska stanowi system okultystyczny, który ukształtował się na styku kosmologii, astrologii, matematyki, medycyny, filozofii, interpretacji snów, wiedzy o kamieniach i roślinach, nauki o literach, sztuki talizmanicznej oraz praktyk przywoływania niewidzialnych sił.

W ramach tej tradycji Wszechświat nie jest postrzegany jako zbiór odizolowanych obiektów i przypadkowych zdarzeń, lecz jako uporządkowany system wzajemnie powiązanych poziomów istnienia. Świat widzialny jest jedynie zewnętrznym przejawem znacznie bardziej złożonej struktury, w której siły niebiańskie, liczby, litery, imiona, metale, kamienie, rośliny, kadzidła, barwy, godziny, planety i ludzka świadomość połączone są systemem ukrytych odpowiedniości.

Z tej perspektywy widzialne wydarzenie może mieć niewidzialną przyczynę, a materialny przedmiot może stać się nośnikiem siły należącej do innego poziomu istnienia. Dlatego praktyka magiczna wymaga nie tylko znajomości zaklęć i rytuałów, lecz przede wszystkim zrozumienia praw, według których poszczególne części Wszechświata pozostają ze sobą w określonych relacjach.

Magia niebiańska, sztuka talizmaniczna, nauka o literach i liczbach, zaklęcia, przywoływanie niewidzialnych istot, dywinacja oraz ochrona magiczna nie są odrębnymi i niepowiązanymi ze sobą dyscyplinami, lecz różnymi przejawami jednego systemu.

Planeta określa charakter czasu.

Liczba nadaje ukrytej strukturze miarę.

Litera nadaje tej strukturze widzialną formę.

Imię określa tożsamość.

Talizman utrwala intencję w materii.

Kadzidło przenosi materialną substancję w przestrzeń powietrza i tworzy pomost pomiędzy tym, co widzialne, a tym, co niewidzialne.

Zaklęcie ukierunkowuje wolę.

Rytuał łączy wszystkie te elementy w jedno działanie.

Mag w tym systemie występuje jako pośrednik pomiędzy różnymi poziomami rzeczywistości. Jego zadanie nie polega wyłącznie na wypowiadaniu właściwych słów ani wykonywaniu ustalonej sekwencji czynności. Musi rozumieć naturę siły, z którą pracuje, znać czas jej najsilniejszej odpowiedniości, określać materialne i symboliczne formy zdolne ją przyjąć oraz wyznaczać granice, w których siła ta ma działać.

Dlatego prawdziwa sztuka magiczna nie zaczyna się od zaklęcia.

Zaczyna się od wiedzy.

Niniejsza książka stopniowo odsłania wewnętrzną logikę arabskiej tradycji okultystycznej oraz praktyczną strukturę pracy magicznej. Najpierw omówiona zostanie ukryta budowa magicznego Wszechświata oraz zasada odpowiedniości pomiędzy tym, co widzialne, a tym, co niewidzialne. Następnie zostanie przedstawionych siedem klasycznych planet oraz natura wpływów niebiańskich, po czym przejdziemy do tajemnej nauki o literach i liczbach, tworzenia talizmanów i pieczęci oraz wykorzystywania kadzideł, substancji zapachowych, kamieni, metali i innych substancji magicznych.

Kolejne rozdziały zostaną poświęcone dżinnom i innym niewidzialnym porządkom, sztuce dywinacji i snów, oczyszczaniu i ochronie przed niepożądanymi wpływami, a także inwokacji, ewokacji oraz konstrukcji pełnego rytuału ceremonialnego.

Końcowa część książki połączy wszystkie te dyscypliny w jedną sztukę.

Czytelnik stopniowo przejdzie drogę od zrozumienia magicznej kosmologii do umiejętności rozpoznawania struktury kompletnej operacji: określania jej celu, wyboru odpowiedniego czasu niebiańskiego, ustalania koniecznych odpowiedniości, przygotowywania materiałów, tworzenia form talizmanicznych, wypowiadania formuł rytualnych, otwierania i zamykania ceremonii oraz zapisywania jej rezultatów.

Książka ta nie zachęca jednak do doszukiwania się magicznej przyczyny w każdym wydarzeniu.

Myślenie magiczne pozbawione dyscypliny może łatwo przekształcić się w chaos, w którym przypadek staje się znakiem, strach — dowodem, a pragnienie — przepowiednią.

Dlatego w całej książce sztuce otwierania towarzyszyć będzie sztuka zamykania, wierze — obserwacja, symbolowi — rozeznanie, a temu, co ukryte — szacunek dla tego, co oczywiste.

Mag musi nauczyć się nie tylko otwierać drzwi.

Musi wiedzieć, dlaczego je otwiera, czemu pozwala przez nie przejść i kiedy należy je zamknąć.

Na tym polega dyscyplina sztuki magicznej.

I właśnie tutaj rozpoczyna się nasza droga.

Spis treści

Rozdział I. Ukryta struktura magicznego Wszechświata

Kosmologiczne podstawy magii arabskiej. Świat widzialny i niewidzialny oraz ich wzajemne powiązania. Hierarchia istnienia. Materia, duch, wpływ niebiański i ludzka świadomość. Mag jako pośrednik pomiędzy poziomami rzeczywistości. Natura magicznej przyczynowości. Prawo odpowiedniości. Wola, intencja, wyobraźnia i koncentracja. Słowo jako narzędzie działania magicznego. Rytuał jako sposób połączenia czasu, przestrzeni, symbolu, materii i świadomości w jedną operację.

Rozdział II. Siły niebiańskie i siedem planet

Siedem klasycznych planet jako nośniki różnych rodzajów siły niebiańskiej. Saturn, Jowisz, Mars, Słońce, Wenus, Merkury i Księżyc. Dni i godziny planetarne. Odpowiedniości zodiakalne i niebiańskie. Metale, barwy, kadzidła, kamienie i symbole planet. Wybór czasu do pracy magicznej. Inwokacje planetarne. Łączenie kilku sił niebiańskich w ramach jednej operacji oraz zasada określania głównego i pomocniczego nurtu planetarnego.

Rozdział III. Tajemna nauka o literach i liczbach

Litera jako forma okultystyczna, dźwięk, liczba i nośnik ukrytego znaczenia. Związek pomiędzy językiem, liczbą, dźwiękiem i stworzeniem. Nauka o literach. Wartości liczbowe arabskiego abdżadu. Magiczna struktura imion. Odpowiedniości liczbowe, permutacje i powtórzenia. Kwadraty magiczne. Święte i okultystyczne imiona. Pieczęcie, inskrypcje i formuły pisane. Przekształcenie słowa w materialną część operacji magicznej.

Rozdział IV. Talizmany, pieczęcie i utrwalanie magicznej mocy

Talizman jako materialne ciało magicznej intencji. Różnica pomiędzy amuletem a talizmanem. Wybór materiału, symbolu, inskrypcji, liczby i czasu. Talizmany planetarne i ochronne. Pieczęcie, znaki i kwadraty magiczne. Przygotowanie materiału. Oczyszczanie, nanoszenie inskrypcji, okadzanie, konsekracja i aktywacja talizmanu. Przechowywanie, odnawianie i zakończenie jego działania. Talizman jako rytuał utrwalony w materii.

Rozdział V. Kadzidła, substancje zapachowe, kamienie, metale i substancje magiczne

Materialne podstawy praktyki magicznej. Kadzidła jako pomost pomiędzy materią a światem niewidzialnym. Oud, olibanum, mirra, róża, szafran, kamfora i inne substancje aromatyczne. Magiczne zastosowanie olejów i kompozycji zapachowych. Metale i kamienie planetarne. Woda, ogień, ziemia, dym i barwa jako elementy języka rytualnego. Oczyszczanie i konsekracja substancji. Tworzenie materialnego środowiska ceremonii oraz łączenie fizycznych właściwości substancji z jej okultystyczną odpowiedniością.

Rozdział VI. Dżinny i niewidzialne porządki

Dżinny w kosmologii magii arabskiej. Niewidzialne istoty, hierarchie duchowe, pośrednicy, strażnicy i wrogie byty. Rozróżnienie pomiędzy inwokacją, ewokacją, prośbą i rozkazem. Imię i pieczęć jako środki ustanawiania symbolicznego adresu. Przygotowanie przestrzeni rytualnej. Granice i formuły ochronne. Otwarcie kontaktu, przywołanie, komunikacja, weryfikacja otrzymanych informacji, zakończenie kontaktu i odesłanie przywołanej siły. Prawo powrotu jako podstawa zdyscyplinowanej pracy z niewidzialnym.

Rozdział VII. Dywinacja, sny i odsłanianie tego, co ukryte

Sztuka zdobywania ukrytej wiedzy. Sny, znaki, metody liczbowe, pisane wyrocznie i konsultacja rytualna. Prawidłowe formułowanie pytania. Przygotowanie świadomości do dywinacji. Rozróżnienie pomiędzy obserwacją a interpretacją. Znaczenie symboliczne i dosłowne. Zaklęcia służące zdobywaniu wiedzy. Zapisywanie, porównywanie i weryfikowanie uzyskanych odpowiedzi. Niebezpieczeństwo wielokrotnego powtarzania dywinacji, obsesyjnego poszukiwania znaków oraz podporządkowywania własnej woli wyroczni.

Rozdział VIII. Ochrona, oczyszczanie i usuwanie szkodliwych wpływów

Natura magicznego zanieczyszczenia i niepożądanych wpływów. Diagnoza przed podjęciem działania. Rozróżnienie pomiędzy materialnymi, psychologicznymi, społecznymi i magicznymi przyczynami zaburzeń. Oczyszczanie człowieka, domu, przestrzeni rytualnej i narzędzi magicznych. Granice ochronne, amulety, inskrypcje, okadzanie, formuły i talizmany. Zrywanie niepożądanych więzi symbolicznych. Neutralizacja i odpieranie wrogich wpływów. Planetarne zasady ochrony. Przywracanie i okresowe odnawianie magicznych granic.

Rozdział IX. Inwokacja, ewokacja i architektura rytuału

Budowa kompletnej operacji ceremonialnej. Określenie celu i diagnoza magiczna. Wybór czasu, przestrzeni, materiałów i odpowiedniości. Przygotowanie maga i pomieszczenia rytualnego. Oczyszczenie, ustanowienie granicy i otwarcie ceremonii. Inwokacja planetarna. Ewokacja niewidzialnych sił. Język rytualny, powtarzanie, oddech, głos i gest. Centralny akt magiczny. Prośba lub rozkaz. Cisza i obserwacja manifestacji. Odesłanie przywołanej siły, utrwalenie rezultatu, zniesienie granicy i powrót do zwykłej przestrzeni. Zapis magiczny i późniejsza analiza przeprowadzonej operacji.

Rozdział X. Pełna sztuka magii arabskiej

Połączenie kosmologii, astrologii, liter, liczb, talizmanów, substancji magicznych, inwokacji duchowej, dywinacji, ochrony i sztuki ceremonialnej w jeden system. Diagnoza sytuacji magicznej i wybór odpowiedniego rodzaju operacji. Kształtowanie osobistej dyscypliny magicznej. Kalendarz magiczny i księga operacji. Obserwacja, eksperyment i weryfikacja rezultatów. Konstruowanie kompletnych operacji służących zdobywaniu wiedzy, ochronie, komunikacji, ekspansji, pojednaniu, zrywaniu więzi, iluminacji, pracy ze snami, tworzeniu talizmanów oraz konsultacji duchowej. Relacja pomiędzy tradycją a osobistym doświadczeniem. Granice magicznej mocy, odpowiedzialność i dyscyplina niepewności. Mag jako świadome centrum systemu. Zakończenie grimuaru i ostateczne prawo sztuki magicznej: wszystko, co zostało świadomie otwarte, musi posiadać świadomą drogę prowadzącą do zakończenia i powrotu.